Zoals sommigen van jullie al gemerkt hebben, ik ben de laatste tijd niet zo actief. De komende tijd zal dat zo blijven.
Redenen hiervoor zijn de Juli-Oorlog in Libanon en mijn verhuizing (over een paar weken) naar Londen.

Oorlog was tot voor kort voor mij een ver iets. Iets dat zich in mooie, verre landen afspeelde en nooit zo dichtbij kwam.
Nuis het helaas anders. Mijn tweede thuisland ( want dat is Libanon voormij) wordt verwoest en is gewoon 20 jaar de tijd terug in gebombardeerd.
Optv zie ik beelden van verwoeste bruggen, wijken, wegen en explosies. Enhet gekke is dat ik die plekken ken. Ik ben er geweest, ben er aangehecht en nu zijn ze weg.
Je belt met vrienden om te vragen hoe hetmet ze gaat en je krijgt te horen dat ze gevlucht zijn. Sommige zelfsnaar Syrixeb, of all places!
Goede vrienden proberen op tijd het land uit te komen, bij velen lukt het maar bij sommigen niet.
Dit kan een enorme impact hebben op een mens en nu dus ook op mij.

De eerste paar dagen voel je je machteloos en weet je niet wat je moet doen. Je vervloekt alles wat Hezbollah of Israxebl is.
Je ziet een prachtig land totaal verwoest worden vanwege het kemphanengedrag van die 2 op hol geslagen entiteiten.
Libanon,het land met een hedonistisch uitgaansleven, vrijplaats voor Arabischedissidenten, vrijplaats voor homosexuelen, rebelse kunstenaars.Broedplaats van panarabische ideexebn en ander politiek gezwets. Land vanmooie vrouwen en mannen, prachtige stranden, prachtige Griekse,Phoenicische, Romeinse, Byzantijnse, Ottomaanse en Kruisvaarders-ruines.
Het land waar veel liberale, seculiere Arabische jongeren zo verliefd op zijn.
Dat land is nu weggeslagen door conservatieve krachten die Israel en Hezbollah heten.

Maarna die eerste dagen begin je "actief" te worden. Je begint met hetinzamelen van kleding en medicijnen voor de lokale hulporganisaties inLibanon.
Het inzamelen van geld en het overtuigen van mensen omvooral gul te geven en te storten op het speciaal voor Libanon geopendegironummer.

Het bloggen schiet er dus bij in. Ik zal prxf3beren om wat te plaatsen anders hoort u weer van mij als de oorlog voorbij is.

Zo nu ben ik klaar met emotioneel gezwets, rest mij nog het aanraden van de volgende sites:

Save Lebanon
Relief Lebanon
Stop Destroying Lebanon
Beirut Beltway
The Lebanese Bloggers
Beirut Spring
Lebanese Political Journal
VrijNederland columnist in Beiroet
Onze Man in Teheran

technorati tags: Libanon, Beirut, Juli, Oorlog